Fototapeta

Fototapeta to najnowszy zbiór opowiadań Michała Witkowskiego, autora bestsellerowego Lubiewa. W pierwszej części Fototapety Witkowski podejmuje temat „kolaboracji z życiem”, cofa się do czasów komunizmu i zastanawia, czym dla dzisiejszego młodego człowieka, który nie „otarł się o historię”, są pojęcia takie jak „kolaboracja”, „ojczyzna”, „miłość” czy „śmierć”.
W drugiej części autora interesują nierealne marzenia, kiczowate sny, złudne wyobrażenia, którymi karmi nas kultura masowa. Właśnie dla wszystkich tandetnych strzępków tej kultury, które wałęsają się po naszej podświadomości, Witkowski stosuje określenie „fototapeta”. Jego bohaterom wydaje się, że rzeczywistość, która została im dana, jest gorsza, niż powinna być, że z jakichś względów „miało być inaczej”. Obrażają się, wychodzą z domu i nigdy nie wracają. Autor zastanawia się, czy rzeczywiście ktoś nam obiecywał, że będzie inaczej, że życie jest gdzie indziej, że zasługujemy na coś lepszego...


Witkowski idzie w stronę Stasiuka "Murów Hebronu", tyle że przełamuje większe tabu; w machoidalnej Polsce pisać o „cieleniu” więźniów jest łatwiej niż penetrować środowisko tanich ciot. I przyznawać się otwarcie do homoseksualnych doświadczeń...
Wojciech Kuczok

Autor odwołał się do Gombrowicza i Białoszewskiego, pokazując, że kultura homoseksualna jest przede wszystkim kulturą zabawy, teatru, maskarady i parodii. I wypadło rewelacyjnie.
Kazimiera Szczuka, „Życie Warszawy”