Instytucja zadatku w polskim prawie cywilnym

Stan prawny na: 20.08.2008 r. Książka stanowi kompleksowe opracowanie monograficzne dotyczące zadatku - instytucji, z którą wiążą się liczne problemy i różnice poglądów, dotyczące jej relacji do ogólnych reguł odpowiedzialności kontraktowej, jak i stosunków pomiędzy nią a innymi dodatkowymi zastrzeżeniami umownymi i instytucjami prawnymi o pokrewnym charakterze. Monografia przedstawia m.in. analizę uregulowania zadatku w przepisach art. 74-75 k.z. i art. 394 k.c., zagadnienie związku zadatku z prawem odstąpienia, omówienie funkcji sumy pieniężnej lub rzeczy - wręczanej tytułem zadatku - oraz funkcji tej instytucji prawnej. W publikacji zaprezentowano poglądy dotyczące znaczenia przepisu art. 394 k.c. oraz roli zwyczaju jako czynnika mogącego kształtować treść zadatku. Ponadto przedstawiono stanowisko dotyczące potencjalnego przedmiotu zadatku, jego dopuszczalnej wartości oraz jej wpływu na możliwość zastosowania reguły interpretacyjnej z art. 394 k.c., związku czasowego pomiędzy zawarciem umowy a wydaniem przedmiotu zadatku oraz charakteru uprawnień przysługujących wierzycielowi w przypadku niewykonania zobowiązania, za które dłużnik ponosi wyłączną odpowiedzialność. Poruszono także zagadnienie możliwości interpretacji rozwiązań cywilnoprawnych i dokonywania ich wykładni - na przykładzie zadatku - z punktu widzenia ekonomicznej analizy prawa, zakończone próbą wykazania, że instytucja ta, ze względu na cechę efektywności, stanowi atrakcyjny instrument umożliwiający modyfikację reguł odpowiedzialności kontraktowej.